Tekla Iordanishvili

არ არის დამტკიცებული, რომ ორსულებში ამ ჯგუფის პრეპარატების გამოყენება უსაფრთხო იყოს. არსებობს შანსი, რომ კორტიკოსტეროიდებმა პლაცენტაში შეაღწიოს და ნაყოფზე გარკვეული გავლენა იქონიოს. ამის გამო ფეხმძიმობისას მათი დანიშვნა მხოლოდ მაშინაა მიზანშეწონილი, როცა ქალისთვის პოტენციური სარგებელი ნაყოფისთვის პოტენციურ რისკს აღემატება. ორსულობისას ეს პრეპარატები არ უნდა გამოიყენოთ დიდი დოზებით ან ხანგრძლივად. 

არც ისაა ცნობილი, შესაძლებელია თუ არა, რომ ადგილობრივი გამოყენებისას კორტიკოსტეროიდები ორგანიზმმა სისტემურად შთანთქას და ისინი რძეში გადავიდეს. ამის გამო, შესაძლოა, ძუძუთი კვების შეწყვეტა ან პრეპარატის მოხსნა დაგჭირდეთ.

ელოკომი ბავშვებში

ბავშვებში კანის ზედაპირის ფართობი სხეულის მასასთან შედარებით დიდია, ამიტომ, შესაძლოა, ორგანიზმმა პრეპარატი უფრო მეტად შთანთქას. ამის გამო ბავშვებში შეიძლება უფრო ხშირი იყოს ჰიპოთალამო-ჰიპოფიზურ-ადრენალური სისტემის

ლევომიცეტინი მოქმედების ფართო სპექტრის მქონე ანტიბიოტიკია, რომელიც გამოდის ტაბლეტებისა და თვალის წვეთების სახით. დღევანდელ ბლოგში ორივე მათგანს განვიხილავთ.

ლევომიცეტინის

ყველაზე ხშირად გამოყენებად მედიკამენტებს შორის ერთ-ერთი განსაკუთრებული ადგილი სიცხის დამწევ საშუალებებს უკავია. ეს გასაკვირი არც არის, რადგან ტემპერატურის მატება გაციებასა და ინფექციურ თუ ანთებით დაავადებებს თითქმის ყოველთვის თან სდევს.

სიცხის დამწევი საშუალებები გამოდის სხვადასხვა ფორმით: ტაბლეტები, სიროფი, სანთელი...  სიროფსა და სანთელს ძირითადად ბავშვებში იყენებენ, სანთელს უპირატესობა ენიჭება მაშინ, თუ ბავშვი აღებინებს და სიროფის ან ტაბლეტის მიღება არ შეუძლია.

ამჯერად მკითხველის ყურადღებას შევაჩერებთ

ჯერ კიდევ ანტიკურ პერიოდში ადამიანები ხველის სამკურნალოდ ბუნებრივ საშუალებებს იყენებდნენ. ცნობილია, რომ  უძველესი ცივილიზაციების მედიცინაში  ფართოდ გავრცელებული იყო მცენარეული ნაყენების, თაფლისა თუ სხვა ბუნებრივი ინგრედიენტების გამოყენება. 

რა გზა გაიარა ხველის საწინააღმდეგო საშუალებებმა — ანტიკური ეპოქიდან დღემდე

ძველ ეგვიპტესა და საბერძნეთში ხველის სამკურნალოდ ლოკვინიუსის მცენარეს, ანისსა და ბუნებაში არსებულ სხვა მცენარეებს იყენებდნენ.

მოგვიანებით, მე-18-19 საუკუნეში ფარმაკოლოგიის განვითარებასთან ერთად, ექიმებმა ხველის სამკურნალოდ სინთეზური პრეპარატების შექმნა დაიწყეს.  სწორედ ამ პერიოდში შემუშავდა პირველი პრეპარატები, რომლებსაც ხველის რეფლექსის ჩასახშობად ოპიუმსა და მის მსგავს ნაერთებს შეიცავდნენ. 

მე-20 საუკუნეში მეცნიერებმა უფრო

მსოფლიოში ჯანმრთელობის ყველაზე გავრცელებულ პრომლემებს შორის ერთ-ერთი რესპირატორული (სასუნთქი სისტემის) დაავადებებია, რომლებიც ადამიანში მწვავე ან ქრონიკული ფორმით ვლინდება.  

ხაზგასასმელია, რომ სასუნთქი სისტემის პრობლემები გავლენას ახდენს ადამიანის ორგანიზმის სხვა ორგანოებზე, ასევე აზიანებს ფილტვებს, ბრონქებსა და ტრაქეას,   შედეგად კი ისეთი სახის რეაქციებს ვიღებთ, როგორებიცაა: ინფექციები, ანთება, ობსტრუქცია და ალერგია. 

ალოხოლი ნაღველმდენი საშუალებაა, რომელიც ნაწლავებში ლპობისა და ფერმენტაციის პროცესებს ამცირებს. ის ღვიძლის სეკრეტორულ (გამოყოფის) ფუნქციებს აძლიერებს და ზრდის კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ორგანოების აქტიურობას.

ალოხოლის ინსტრუქცია გვეუბნება, რომ ეს წამალი ინიშნება ისეთი დაავადებების წინააღმდეგ, როგორიც შეიძლება იყოს ქრონიკული ქოლეცისტიტები, ქოლეცისტოჰეპატიტები, ქოლანგიტები, ნაღვლის მომატებული ლიტოგენობა,